emraheski günce $eysi

zamaninda yokluk icinde buyuduk diyenlere garip bakardim. ama bugunlerde bunun ne demek oldugunu daha iyi anlayabiliyorum. mesela zamaninda bilgisayar dersinden sinav olurken bilgisayarsizliktan, sinavi kagit, kalem ile yapardik. bildigin sinav kagidina komut yazmak da neyin nesi oluyor lan? bilgisayar sinavi bilgisayarda olmaz mi? ne diye a4 kagidina dir komutunu yazayim ki ben? sacma degil mi o?

simdi tabi komut yazmak diyince millet beni coder filan sanacak. oyle bir durum degil. benim yas yakinimdan gecen arkadaslarin alayi ms-dos denen isletim sistemiyle windows 3,1 e giris yapmistir. oyle bir donemde de sinavlarda komut sorulmasi gerekirdi tabi. simdilerde sinavlarda ne sorduklarini da cok merak ediyorum. “msn’de cam acmak nasil olur uygulamali anlatiniz.”seklindeki bir soru beni sasirtmaz. ama en azindan bu sinav bilgisayar karsisinda yapilirdi. bizim gibi kagit kalem ile sira basinda olmaz oyle tahmin ediyorum ki.

bu olayi baska sinava ilistirdigimizde olay daha anlasilir olacak sanirim. yani ehliyet almak icin direksiyon sinavini kagit uzerinde yapmak ne kadar sacmaysa bu da o kadar sacmaymis.
soru: cok hizli gidiyorsun, karsina araba cikti ne yaparsin?
cevap: frene basarim
puan: 10

soru: saga doneceksin, sol serittesin. ne yaparsin?
cevap: hizimi keser saga sinyal verir ve sag seride gecerim. donemec gelince de hizimi iyice azaltir donerim.
puan: 20

soru: ehliyet kemerini baglamadan yola ciktin. yolda trafik polisi belirdi. ne yaparsin?

cevap: cok sakin davranirim ve sol elimle yumusak bir hareket yaparak kemeri tutar direksiyon ortasinda sag elimle kemeri devralir ve caktirmadan hemen kilit mekanizmasini birlestiririm.

puan: 50

bak simdi yazarken ne guzel. o direksiyon basindayken heyecandan fren yerine gaza basani gordum ben. o saga cekerim, yavaslarim, his keserim diyen adamdan eser kalmiyor.
nereden geldiyse aklima.

Ahh sunnet.. Ah cancazim pipimin bir bolumune veda ettigim o kara gun!

Oyle beni kadin sunnet etti, yok kiz sunnet etti gibi seylerle kimse enteresan bir sunnet anisi var sanmasin. Esas sunnet anisi esi benzeri olmayandir.
Misal benim pipilotimle beraber yasadigimiz o bahtsiz gun.

1991 yilinin 24 Eylul gununde ameliyat sonrasi ilk kez ayaga kalkacaktim. Yuz ustu yatilan on gun sonunda celik korse yaptirilmisti ve ben o korseyle ameliyat sonrasi yuruyebilecek miyim yuruyemeyecek miyim sorulari altinda bana bakanlara cevap vermek zorundaydim.
Korse yerlestirildi ve ben ceylan gibi sekerek Cerrahpasa koridorlarinda dolanmaya basladim. Ozgurlugumun ikinci saatinde kirmizi dudakli bir hemsire elimden tuttu ve beni yine odama goturdu. Orada birkac doktor ve annem bir konusma icindelerdi. Artik zamaninin geldigini soylediler ve bana donduklerinde gozlerince cakan o simsegi gordum. Hemsireye ameliyathaneyi hazirlatmalarini soylediler ve daha once duymadigim bir ismi soyleyip onun hazir olmasini istediler.
Eyvahlar olsun yine mi ameliyat olacagim derken o kirmizi dudakli saclari saridan az kahverengi hemsire elimden tutup beni bir ameliyathaneye goturdu. Korsemi cikardiktan sonra ameliyat masasina yattim ve caresizce beklemeye basladim. O an hayatimda tanidigim ilk ve tek japon iceri girdi. Adini simdi hatirlamiyorum da ustunde doktor onlugu vardi. Kendisini tanitti ama o ismi degil yillar sonra hatirlamak o soyledikten on saniye sonra unutmustum bile. Ben basima gelecekleri bilmiyordum ama o benim can yoldasim çükümü tuttu ve bir yukari kaldirdi bir asagi indirdi ve gozune kestirdi. Aman tanrimdi. O yakuza savascisi beni sunnet edecekti.

Benim hayalim hep ustu dantellerle islenmis bir yatakta yatarken elinde def olan bir adamin bagirtilari altinda koro halinda soylenen “yumurtanin sarisi, gitti yumuklusucurta’nin yarisi” sarkisi esliginde babacan bir sunnetcinin beni erkeklige itelemesiydi. Ama basima gelene bak. Yanimda kirmizi dudakli, ayari dusuk altin sarisi sacli hemsire, onumde Son Samuray ile basbasaydim.
Japon ogretilerine gore yetismis adam, soyunda samuraylik, yakuza savasciligi, vurdulu kirdili filmler portfolyosu olan ve gozlerinin cekikligi yuzunden çükümü yarim yamalak goren kisi beni sunnet edecekti.
Hayir yani o kisiklik arasinda nasil olur da kucucuk donanimi kesmeye kalkar anlamis degildim.
Derken bozuk Turkcesiyle bana alet edevati gostermeye basladi. Bak bu makas. Bak bu ustura. Bak bu igne.. Hay bir daha gozlerini 1/4′den fazla acamayasica minyon azrail! Bilmek istemiyorum senin techizatini! Simdi olsa manga’dan “beni pipimle birak” sarkisini soylerdim. Ama o zamanlar ayilana gazoz, bayilana limon sarkisindan otesi aklima gelmiyordu.

Derken ben o kirmizi dudakli, kurutulmus saman sarisi rengi saclari olan ve balenli sutyen kullanan hemsirenin ellerini tutup beni birakma diye aglamaya basladim. Kirmizi dudaklari hareket edip tamam canim ben buradayim dediginde birden bir yavsama icine girdim ve o anda Azrail Yakuza savascisi çüküme karsi taaruza gecti ve kaleyi ele gecirmek icin duvarlari yikacak olan manciniktan topu firlatip igneyi en hassas bolgelerden pipi cevremden sokup sokup cikardi. Ucuncu igne girisinden sonra belden asaginisi hissetmiyor gibiydim. Halbuki “ben”den asagisini hissetmiyormusum. Benligimi almis megerse o Turk dusmani jakuzilerde bogulasi yakuza savascisi.

Isini bitirip pipimi toparladiktan sonra /nasil yani?/ yandan yemis Turkcesiyle hadi gecmis olsun dedi. Evet gecmis olsundu gercekten. Japonlarin Turkiye’yi ele gecirme plani artik baslamisti. Butun ulkeyi kisir edeceklerdi ve bu savasin ilk kurbani ben olmustum. Ve hemen hemen 20 sene sonra tum Türkiye’de nufus olabildigince azalacak ve Rayyip Tayyip’in en az uc cocuk yapin /tabi yapabilirseniz/ sozleri yankilanacakti. Ama neyse ki Japonlarin plani tutmamis ve ertesi gun çükümün eski performansina kavustugunu gorecektim.

Ustumde yine celik korse ve her sunnetli cocuk gibi belden asagisi full ciplak olarak koridorda gezinirken ogrendim ki o Japon, Turkiye’de staj yapiyormus. Sen tut taa Dunya’nin obur ucundan gel ve benim çükümde staj yap. Ben olsam utanirim.
Yani ne diyecek Japonya’ya gidip? Türklerin pipisi ustunde yaptigim staji tamamladim anne. Höyt! Olur mu oyle sey?

Bilmiyorum daha enteresan birisi tarafindan sunnet edilen var mi. Belki o Japon bir cok cocugun pipisinin katili oldu belki de benden sonra doktor olmaktan vazgecip gidip koyunde pirinc yetistirmeye basladi. Ben de onun pirinc tarlasinin mahsulunu oturup afiyetle yedim belki de.
Hadi Yakuza savascisi Sondan bir onceki Samuray’i gecelim.

O celik korseyi kusanip koridorda pipimi havalandira havalandira yurudugum sirada tuvaletim geldigi icin kosa kosa kirmizi dudakli, yazin ikindi saati gunesi gibi sari saclari olan hemsireye kosup korsemin ondeki bagciklarini cozmesini rica ettim. E artik o benim en mahremimi biliyordu. Erkeklige adimimi O’nunla atmistim. Onumde comeldi ve korsenin ipligini tutup cekti.
Yine aman tanrimdi! O tutup hirsla cektigi sey aslinda korsenin bagcigi degildi! Cunku hicbir korse bagcigi cekilince kanamazdi. Hadi kanadi diyelim, o kanamanin sebebi korse bagciginin onceki gun bir Yakuza savascisi tarafindan sunnet edilmis olmasi olamazdi.
O kirmizi dudakli, ZevZek forumu smiley sarisi sacli hemsire korse ipi diye pipi cekmisti. Dikisli olan pipi artik iflah olmazdi cunku idrar akmasi gereken yerden oluk oluk kan akiyordu. Pipim kadinin elinde kalmisti. Kilici korelmis Samuray cakmasi Japonun yapamadigi isi hemsire yapmisti ve pipimi etkisiz hale getirmisti.
Derken yine ameliyathane hazirlandi, yine gittim yattim o lanet masanin ustune. Yine yandi ustumde isiklar filan.
Ameliyat masasindayken vasiyetimi de soyledim; “Eger pipime bir sey olursa o kirmizi dudakli, camurlu yoldan gecmis taksi sarisi sacli hemsirenin memesinden deri alinip bana yeni pipi yapilsin!” Ayildigimda pipim yerindeydi ve o gunden sonra pipime kimseye dokundurmamaya yemin ettim. Oyle bir yemin etmisim ki hala bakirim.
Bir yemin ettim ki donemem.

Eli yuzu duzgun, helal sut emmis arkadaslardan mesaj bekliyorum. Seviyeli bir iliski beklentisindeyim. Gizlilik benim icin onemli. Evim var ama kredi borcunu oduyorum hala. Ciddi dusunen bayanlardan mesaj bekliyorum.
Optum byes.

grafik tasarim sanatcisi Jorge Olino’nun bu tasarimini gorunce iste sonunda yapmak istedigim logo budur diye dusundum.

onlarca logo yaptim da bu ayara gelemedim daha.

bu elemani dun cizdim, bugun bu hale getirdim. pek bi sevdiklerimden oldu kendisi.

ama isim olarak bir sey bulup da yakistiramadim. bilmiyorum simdilik ne isim verecegimi..

bu agizdan bir seyler cikarma durumunu butun karakterlere uydurabilirim. egleniyorum bunu yaparken.

su kadrajdaki hanimlardan herhangi birisi icin sol bobregimi verebilirim.

asik olmaya ihtiyacim var. olmuyor boyle.

birkac gundur deli gibi karakter cizimi yapiyorum. illustrator’un guzelliklerini cize cize kesfediyor kendimi eglendiriyorum.

bu t-shirt olayina girdim gireli enteresan isler cikmaya basladi. cok keyifli karakterler hazirladim ama simdilik sunumunu yapmiyorum. bu alttaki aradasi ilk yaptigimda cok mutlu olmustum. cok sevimli oldu esek sipasi.

karakterler bu ve buna yakin triplerdeler. her birine birer isim verecegim.

jengen/ phadar / asly isimleri simdiden aklimda.

alttakinin bir ismi yok simdilik.

sana cok sinirliyim canon! yani bir kasik suya olimpik yuzme havuzu muamelesi yapip seni bogum bogum bogasim var. iki sene once senden bir fotograf makinasi aldim. fotograf cekmeyi seninle ogrendim desem yeridir. ufak tefek arizalar yaptin, ses etmedim. servise goturdum “bir sey yok bu kalkar” dediler. ama terbiyesiz canon, garantin bittiginden bir ay sonra lens arizasi vermek de ne demek oluyor?

bozuldu canim fotograf makinamin lensi. yenisini almak 200 lira civari. ama simdi konu o degil.

konu furkan arkadasimin kendi kendine yuruttugu bir proje. sevgili furkan arkadas benimle ayni durumda. grafik sanatcisi ve bir fotograf sever. tamam fotografi seviyor da oyle uzaktan sevmeyle olmaz bu is. oyle olursa platonik derler adina. 2010 yilinda cok istedigi bir makina var ve bu makinayi para biriktirerek almasi mumkun gorunmuyor. o da 2010 yilina kadar 2010 kisinin fotografini cekmeyi hedefliyor. bir plaka hazirlamis, ustunde canon see him! yaziyor. bu plakayi insanlardan tutmasini ve kendisine poz vermelerini istiyor. bu cekim isini de arkadasindan aldigi odunc makinayla yapiyor. bayagi yol katetmis durumda.

calismayla ilgili bir blog var, orada projeyi detayli inceleyebilirsiniz.

http://canonseeme.blogspot.com/

kendisine ben de destek olmak isterim. ancak nerede nasil gorusecegiz ve nasil poz veririm bilemedigim icin daha evvel bir tisort tasarimi icin yapmis oldugum canliya yukarida gordugunuz gibi kendim poz verdirdim. elimden gelen budur simdilik.

hazir t-shirt tasarimi olunca is, onun ustune de uyguladim.

bilmiyorum sevgili canon furkan’in sesine kulak verir misin. ama bu azme ve calismaya kayitsiz kalmaman gerektigini ikimiz de biliyoruz. baktik olmuyor, topluca bastiririz bu t-shirtlerden, istiklal de yuruyus yapariz. evet canon. bunu yapariz. bizi iyi tanirsin sen.

simdi emege saygi +rep!

zor kurtardim canimi. tas atiyordu terbiyesiz.