grafik tasarim sanatcisi Jorge Olino’nun bu tasarimini gorunce iste sonunda yapmak istedigim logo budur diye dusundum.
onlarca logo yaptim da bu ayara gelemedim daha.
bu elemani dun cizdim, bugun bu hale getirdim. pek bi sevdiklerimden oldu kendisi.
ama isim olarak bir sey bulup da yakistiramadim. bilmiyorum simdilik ne isim verecegimi..
bu agizdan bir seyler cikarma durumunu butun karakterlere uydurabilirim. egleniyorum bunu yaparken.
birkac gundur deli gibi karakter cizimi yapiyorum. illustrator’un guzelliklerini cize cize kesfediyor kendimi eglendiriyorum.
bu t-shirt olayina girdim gireli enteresan isler cikmaya basladi. cok keyifli karakterler hazirladim ama simdilik sunumunu yapmiyorum. bu alttaki aradasi ilk yaptigimda cok mutlu olmustum. cok sevimli oldu esek sipasi.
karakterler bu ve buna yakin triplerdeler. her birine birer isim verecegim.
jengen/ phadar / asly isimleri simdiden aklimda.
alttakinin bir ismi yok simdilik.
istanbul panorama diye bir proje var. bunun icin calisiyorum iki uc gundur.
bu sabah da typo istenildigi icin asagidaki arkadasi hazirladim. vallahi keyif aliyorum bu tur seylerle ugrasirken.
efenim arkadasin mi var, derdin var.
gectigimiz sali aksami bir arkadasim aradi ve daha evvel sozlestigimiz ve bu hafta sonu gerceklesecek ttnet reklam cekimi icin birkac sey soyledi. ustune de bir ricam olacak dedi. tanyeli denen oryantal ablamizin (ki kendisiyle makina programinda gecen sene lafmacun zirvesinde goz goze gelmisligim vardir) bir hadisesi icin dvd kapagi istedigini soyledi. gerekli dokumanlari mail atacagini ve yapip yapamayacagimi sordu. ben de tabi kolay kolay hayir diyemedigim icin tamam dedim ve ertesi gunu bekledim.
mail geldi, fotograflar elime ulasti, mailde brief anlatildi filan derken ben basladim calismaya. ancak kapak icin istedikleri gorsel (benim asagida kullandigim degil) kullanilabilecek gibi degildi. dekupe etmek gerekirdi o fotografi ama (saç dekupe etmenin ne demek oldugunu bilenler bilir) imkansiz bir hali vardi dekupe icin. ben de baska fotograf kullanip kullanamayacagimi sordum. hangisini istersen kullan dedi. ben de basladim calismaya. kivraniyordum resmen. aklima bir sey gelmiyordu uygulayabilecek. sonunda is yerindeki arkadaslar yardim ederiz dediler. benim uygulamaya basladigim kapak icin birkac oneri aldim ve fontlari da sectikten sonra yapmaya basladim.
iki saat icinde kapak tamamlanmisti. ve gercekten hos oldu.
buyrunuz, bakiniz.
bir alttaki girdim olan moon fly logo denemeleri isimli yazida calismalari incelediyseniz bu firma icin bir de kurumsal patlatmak gerektigini zaten anlamissinizdir. ancak yazida da şöbelerttiğim gibioradaki logolar fantezi olsun diyeydi. yani firmaya sunulmayacagi bariz olan calismalardi. onlarla beraber biraz calisip bu kurumsaldaki logoyu yaptim sonunda. e bir de bu kurumsali yapmak sart oldu.
isin asli, ben hemen alttaki birinci kurumsala bayildim. hani yapabilecegim en iyi kurumsallardan biri oldu diyebilirim biraz kendimi zorlarsam (ancak diger calismalarima ihanet etmek istemiyorum. her biri gayet iyi calismalardi onlar da)
dun aksam sunumlar gonderildi. bugun yarin haber gelir diye umuyorum. siz de o arada goz atiniz calismalara.
bu da alternatif 2
firmanin isi seyahat acenteciligi saniyorum. bana ismi verdiler ve logodan basla dediler. simdi basla baslamasina ama ne firmanin onceki logolari, ne yapilari, ne de baska bilgi var elimde. ben de arastirip bir seyler yapmaya basladim.
su alttaki logonun kesinlikle sunulmayacagini bildigim halde uzerinde ugrastim.
alttaki logo da gayet $ik oldu ancak bunun da sunulmayacagi asikar. yurt disi menseli tasarimlar calismalar ancak ticari kaygi hep daha duz mantikta isler yapmaya zorluyor bizleri.
ve tabi bu alttaki calisma. musteriye sunmalari bile utopya. ama isterseniz size bu esprituel mantikta onlarca logo sunabilirim. peki neden bizde boyle seyler kabul gormuyor?
bir aziz nesin eseri olan bu oyun ege üniversitesi fen fakültesi tiyatro topluluğu tarafından sahnelenecek.
oyun icin bu toplulukta olan eski bir arkadasim benden afis yapmami rica etti. daha evvel yine bu topluluk icin arthur miller‘in yazdigi orkestra isimli oyun icin bir afis tasarimi yapmistim.
gelen brief su sekilde
Aziz Nesin -Başarımı Karılarıma Borçluyum
Anadolunun bir köyünden çıkan topal bir adam Ziya..
Oyun bir koşu sahnesiyle başlıyor.
Vatan millet gazetesinin 60 yaş koşusu.. Ziya birinci geliyor, gazeteci soruyor nasıl kazandınız?
Adamın cevabı “başarımı karılarıma borçluyum”Ve oyun burdan sonra başlıyor. Ziyanın başından geçen evlilikleri görüyoruz.
İlki başlık parasıyla oluyor, ikincisi gazeteden evlilik ilanı ile, üçüncüsü görücü usulü, 4 içgüveysi….
aklına gelen her komik sahne
bunun uzerinde calistim, aklima gelen bir tasarimi uyguladim. ancak tabi her tasarimda oldugu gibi gozlerini kapattiginda gordugun eseri, normal hayatta islem tamamlandiktan sonra goremeyebiliyorsun. bir de zaman sorunu olunca insanin ne yapacagini bilemeyebiliyor bazen.
yine oyle oldu ancak bir umut diye gonderdim. sonucta dedigim gibi cok zaman yoktu calisma icin. hasili, o afisi arkadasim begenmeyince yeni arayislara giristik. kendisi birkac fikir onerdi, birkac gorsel bulmus, onlardan bahsetti derken benim gozume bir tasarim ilisti. ben de fikir ile uyumlu olan bu afisi arkadasimla paylastim. hosuna gidince kendimce yamultup, duzenleyip, degistirip, cizip karalayip yeni bir sey yarattim.
dun aksam da afisi arkadasa gonderdim sonunda. buyrunuz;
sabah da ablam gelmis, kalkin ailecek kahvaltiya gidiyoruz diyerek yataktan yaka paca kaldırdı beni.
ancak benim uyanma seklim cok enteresan.. ne yaptiysa gozumu acmadim da “emrah yatarken giydigin coraplardan birisi siyah digeri gri” diyince direk gozerimi acip ayaklarima baktim. evet keklenmistim gercekten. zar zor giyinip bindim arabaya, gittik abrahampasa korusuna. fotograf makinam da yanimda tabi.. belediye tum koruyu lalelere bezemis sagolsun. tum beykoz koruya gittigi icin her kosede yuzlerce lale.. muhtemelen emirgan korusu da oyledir. birkac kare cektim tabi.